środa, 9 maja 2018

Opis terenu badań i organizacja badań


Badania przeprowadziłam wśród rodziców, dzieci uczęszczających
do szkoły podstawowej nr 3 w Biskupcu. Ogółem w badaniu brało udział
48 rodziców.
Do przeprowadzenia badań posłużyłam się ankietą. Według
Łobockiego pytania mają charakter:
-          alternatywny – przewidujący odpowiedzi pozytywną i negatywną.
-          otwarty – pozostający respondentowi swobodę w udzielaniu odpowiedzi.
-          półotwarty – pytania zawierające formę pośrednią miedzy pytaniami zamkniętymi, a otwartymi (zestaw pytań z odpowiedziami z możliwością uzasadnienia wyboru).
-          zamknięty – podane różne możliwe warianty odpowiedzi do wyboru.

środa, 11 kwietnia 2018

Formy współdziałania nauczycieli i rodziców


Wyróżnia się dwie podstawowe formy współdziałania – zbiorowe i indywidualne.

            Spotkania zbiorowe należą do najczęstszych i najbardziej popularnych form współdziałania szkoły i domu. Spotkania takie mają służyć lepszemu poznaniu rodziny i szkoły, czyli lepszemu funkcjonowaniu obu środowisk wychowawczych.
            Spośród zbiorowych form współpracy nauczycieli i rodziców najbardziej popularne są spotkania robocze, często zwane zebraniami, a w starej nomenklaturze szkolnej – wywiadówkami. (M. Łobocki 1985 str.77 )
            Niezbędnym uzupełnieniem spotkań roboczych są spotkania o charakterze towarzyskim. Umożliwiają one rodzicom przekonanie się, iż życie w szkole wcale nie jest monotonne i nie sprowadza się wyłącznie do nauki czy też do wyścigów w zdobywaniu coraz lepszych ocen. Dla wielu rodziców to jeszcze jedna okazja do lepszego poznania swych dzieci, panującej w szkole atmosfery.
            Towarzyskie spotkania nauczycieli i rodziców z reguły odbywają się w uroczystej i miłej atmosferze w klasie, świetlicy szkolnej lub poza szkołą.
Tematem spotkań indywidualnych są nie tylko sytuacje wychowawcze czy życiowe ogółu uczniów danej klasy czy szkoły, ale również sprawy związane z każdym uczniem oddzielnie. Na takim spotkaniu można dokładnie przeanalizować sposób zachowania się danego ucznia, warunki życia w rodzinnym domu, powodzenia lub niepowodzenia w szkole, trudności wychowawcze jakie sprawia, wybór dalszego kształcenia.
            Formy indywidualnych spotkań nauczycieli i rodziców należą do najbardziej zaniedbanych płaszczyzn kontaktów szkoły i domu. Spowodowane jest to wieloma czynnikami m.in. brakiem zaufania między nauczycielami i rodzicami, brakiem wiary w skuteczność tego rodzaju kontaktów.
Do najbardziej znanych form spotkań nauczycieli i rodziców należą: konsultacje pedagogiczne, wizyty domowe, różne sposoby porozumiewania się korespondencyjnego oraz rozmowy telefoniczne.

Konsultacje pedagogiczne.
            Współdziałanie nauczycieli i rodziców wydaje się niemożliwe bez przeprowadzenia konsultacji pedagogicznych. Do ich zadania należą wspólne poszukiwania rozwiązań trudnych sytuacji nadarzających się w procesie wychowania i uczenia się.
            Konsultacje pedagogiczne nie polegają na udzielaniu rad i wskazówek w formie pouczeń. W przypadku konsultacji nauczyciela z rodzicami proces ten polega na poszukiwaniach wspólnych rozwiązań na dręczące obie strony problemy. W roli konsultantów mogą występować nauczyciele, dyrektorzy szkoły czy wychowawcy jak również pedagodzy i psycholodzy szkolni. Konsultacje pedagogiczne służą, przede wszystkim umacnianiu więzi między rodzicami a nauczycielami, ponieważ każdy indywidualny kontakt niesie ze sobą mnóstwo informacji na temat sytuacji życiowej i wychowawczej ucznia w środowisku domowym.
            Konsultacje pedagogiczne to nic innego jak prowadzenie rozmów na temat wychowania i uczenia się oraz wyboru zawodu czy dalszego kształcenia uczniów. Odgrywają ogromną rolę w rozwiązywaniu problemów, jakie nurtują i rodziców i nauczycieli w pracy z poszczególnymi nauczycielami.

Wizyty domowe.
            Są formą spotkań mającą wielu przeciwników, ponieważ nauczyciele jak i rodzice twierdzą iż nikt nie może ingerować w wewnętrzne życie rodziny. Rodzice nie muszą odsłaniać przed nauczycielem swego życia prywatnego.
            Spójrzmy na ten problem z drugiej strony. Głównym celem wizyt domowych jest bliższe poznanie warunków w jakich żyją uczniowie, oraz nawiązanie kontaktu ze wszystkimi członkami rodziny. Mają więc ogromne znaczenie wychowawcze, co niesie za sobą lepsze poznanie przez nauczyciela ucznia.
            Skuteczność wizyt domowych w dużej mierze zależy od właściwego ich przygotowania tj. od uświadomienia sobie ich celu, odpowiedniego nastawienia wobec nich ucznia i rodziców.

Kontakty korespondencyjne.
            Stanowią uzupełnienie zarówno konsultacji pedagogicznych jak i wizyt domowych, a także zbiorowych i indywidualnych spotkań nauczycieli i rodziców. Do najczęściej spotykanych indywidualnych form kontaktów korespondencyjnych należą porozumiewanie się za pomocą dzienniczka ucznia, listów do rodziców oraz pisemnych relacji o wynikach w zachowaniu i nauce dziecka.
Według F. Kowaleskiego do najważniejszych, a zarazem podstawowych form współdziałania rodziców i nauczycieli należą:

-          współpraca w organizowaniu procesów i warunków do najlepszego wypełniania przez dzieci i młodzież podstawowej ich roli, roli ucznia. Forma ta polega na dostarczaniu uczniom różnorodnych form wiedzy. Uczeń nie tylko uczy się tego co nauczyciel przekazuje i przyswaja wiedzę z podręcznika szkolnego, ale także samodzielnie jej poszukuje. Doprowadza to do samokształcenia i specjalizowania się w dziedzinie przez siebie wybranej. Nagrodzone są wtedy wnioski, tok myślenia, a nie wyuczony z książki dany materiał. Taki sposób nauczanie jest bardzo trudny, pochłania również mnóstwo czasu zarówno nauczycieli jak i rodziców, ponieważ nauczenie prawidłowego, pożądanego myślenia polega na pokazywaniu dzieciom różnych zjawisk, chodzeniu na wystawy na ciągłym dostarczaniu źródeł poszukiwanych informacji. Zaangażowanie rodziców automatycznie przechodzi ze swojego dziecka na całą grupę do której należy dziecko.
-          Uzgodnienie i wspólne organizowanie warunków i form zajęć czasu wolnego. Szkoła bardzo często nie współpracuje w tym przypadku z rodzicami z bardzo banalnego powodu, a mianowicie z braku informacji na temat zainteresowań, uzdolnień czy pasji rodziców, którzy mogliby w bardzo ciekawy sposób zorganizować spędzanie wolnego czasu. Jak wielu spośród rodziców oprócz pracy zawodowej interesuje się różnymi dziedzinami życia i kultury: sportem, turystyką, malarstwem, fotografią, nauką. Mają niezapomniane doświadczania, niekiedy dorobek artystyczny lub choćby ciekawe zbiory ciekawostek, pamiątek, rzeczy niezwykłych.
Nauczyciele ten brak kontaktu tłumaczą niechęcią ze strony rodziców i
dlatego nie proponują im niczego, żadnych zadań opiekuńczo-wychowawczych. A przecież nawiązywanie kontaktów i przełamywanie barier rodzice-nauczyciele, rodzice-uczniowie, a przede wszystkim uczniowie-nauczyciele odbywa się podczas wspólnych wycieczek, prac społecznych, organizowaniu imprez szkolnych.

środa, 14 marca 2018

Funkcje edukacyjne rodziców


Rodzice mogą spełniać wiele funkcji w edukacji każdego dziecka i dlatego są bardzo potrzebni szkole. Bez nich szkoła nie poradziłaby sobie z wieloma problemami i zagadnieniami. Irena Dzierzgowska wymienia takie działania rodziców jak:
- wywierania wpływu na przyswajanie przez dzieci wartości, przekonania i zachowania, które szkoła jedynie dopełnia.
- Ponoszenie odpowiedzialności za dziecko posyłane do szkoły.
-          Pomoc w kłopotach wychowawczych i organizacyjnych.

poniedziałek, 26 lutego 2018

Współpraca rodziców ze szkołą dziecka


Wstęp pracy dyplomowej

Po co szkole są potrzebni rodzice? Istnieje wiele odpowiedzi, ale najszybciej przychodzi do głowy jedna odpowiedź – „zarówno nauczycielom, jak i rodzicom zależy na rozwoju dziecka”(J. Dzierzgowska 1999 str.11). Proste, prawda, ale zapytajmy siebie samych w jaki sposób my rodzice uczestniczymy w życiu szkolnym dziecka ? Następuje długa cisza, bo oprócz kilku w roku szkolnym wywiadówek nic ze szkołą nas nie łączy. Mamy upragnioną demokrację, chcemy o wszystkim wiedzieć i sami decydować, a najbardziej jeśli w grę wchodzą nasze dzieci, które w szkole spędzają ¼ swojego życia. Szkoły nie bardzo chcą współpracować z rodzicami, ani rodzice nie wiedzą jak mają się za tą współpracę zabrać, ponieważ uważają się za „zbiór luźnych osób” (I. Dzierzgowska 1999 str.11). Aby przekonać szkołę, że jednak warto z nami współpracować trzeba zmienić zasady wzajemnego współdziałania :patrzenie na siebie nie jak na obcych sobie ludzi, ale na zespół, który może razem dużo dobrego zrobić dla dzieci.
Najczęściej rodzina istniała dla szkoły, a rodzice pełnili w niej rolę drugorzędną, rolę klientów. Często traktowano ich jako tych, którzy mają wykonywać zalecenia nauczyciela – wychowawcy. Dla nich zarezerwowano zadania o charakterze pomocniczym, np. naprawę sprzętu, załatwianie środków finansowych, pomoc przy remontach.
Współpraca rodziców z nauczycielami zdaniem M. Winiarskiego ujawniała się w takich formach jak :
-          kontakt na zebraniach, imprezach klasowych i szkolnych
-          pomoc w rozwiązywaniu problemów finansowych i wychowawczych
-          formalizowaniu relacji i ich doraźności.
W modelu tym zabrakło podstawowego czynnika, a mianowicie dialogu, opartego na wzajemnej akceptacji i zrozumieniu.
Obecne zmiany w systemie edukacji ujawniły korzystne tendencje
zachodzące w relacjach rodzice – szkoła. Ta ostatnia ukierunkowuje swoje działania na rodzinę która zapobiega o to, by kształcenie ich dzieci było efektywne i odbywało się w poczuciu bezpieczeństwa i wolności.
Aktywne włączenie rodziców do współpracy z nauczycielami jest bardzo
ważnym elementem w procesie przemian, jakie dokonują się w systemie oświaty. Ażeby ta współpraca przynosiła oczekiwane rezultaty nie tylko rodzice, ale przede wszystkim nauczyciele muszą być świadomi zmiany stylu i charakteru działania. To dorośli tworzą dziecku dobre lub złe warunki rozwoju i wychowania. Dlatego współpracy nauczyciela – wychowawcy z rodzicami powinna towarzyszyć troska o zaspakajanie jego aktualnych potrzeb i przyszłych losów dziecka. Rodzice powinni wspierać działania stymulujące wielostronny rozwój ucznia. Celem dla nauczyciela powinno stać się budzenie zainteresowania rodziców światem dziecięcych przeżyć, tym co się dzieje w przedszkolu, szkole. Pod wpływem wzajemnych kontaktów wychowawczych utwierdza się lub zmienia się świadomość pedagogiczna rodziców. Zaczynają oni zdawać sobie sprawę, że dzieci właśnie od nich przejmują wzorce i opinię, że to najczęściej od ich postaw zależy chęć dzieci do nauki, ich stosunek do szkoły, nauczycieli i rówieśników.
Współpraca wychowawcy i rodzica pozwala wytyczyć cel w wychowaniu
i nauczaniu oraz konsekwentnie dążyć do jego osiągnięcia. Podstawowym warunkiem pomyślnie układającej się współpracy z rodzicami jest zdobycie zaufania. Rodzice, którzy darzą opiekuna dziecka zaufaniem, mogą dostarczyć szeregu informacji o uczniu. Mogą także szczerze rozmawiać o pracy nauczyciela i szkoły, wyrażając swoje opinie.

wtorek, 9 stycznia 2018

Przedmiot i cel badań

fragment pracy magisterskie z pedagogiki o współpracy rodziców ze szkołą


Współpraca rodziców ze szkołą polega przede wszystkim na wzajemnym komunikowaniu się i informowaniu oraz na przestrzeganiu przyjętych zasad w procesie wychowania, zarówno w rodzinie jak i w domu. Wspólne planowanie współpracy polega na utworzeniu planu pracy. Plan ten tworzyć powinni nauczyciele wraz z rodzicami z komitetu rodzicielskiego oraz uczniowie z samorządu uczniowskiego. Jednak, czy tak to wygląda w rzeczywistości. Czy rodzice angażują się aktywnie w naukę dziecka, czy nauczyciel chętnie współpracuje z ogółem rodziców?

Aby odpowiedzieć na te i wiele innych pytań związanych ze współpracą Rodziców ze szkołą należy przeprowadzić dogłębne badania.

Praca badawcza według T. Pilcha „ to zadanie które staje przed nami w momencie uświadomienia sobie konieczności przeprowadzenia badań empirycznych”.(T. Pilch 1995 str.20)

Przedmiotem badań są rodzice, dzieci uczęszczających do szkoły podstawowej. Celem jest określenie poziomu współpracy rodziców ze szkołą dziecka oraz ingerencja rodziców w naukę dziecka.

Jak wiemy z własnych doświadczeń rodzice są mało aktywni w szkole (nie wtrącają się w sprawy szkolne).Należy się zastanowić co powoduje tą bierność? Jakich argumentów trzeba użyć, jak wpłynąć na rodzica, aby to się zmieniło, aby rodzic chciał współdecydować o edukacji swojego dziecka?
Z przedmiotu badań wynikają zawsze cele badań, które według W. Zaczyńskiego „są określeniem końcowego efektu badań, uszczegółowieniem tego co się zamierza osiągnąć”.(W. Zaczyński 1976 str.13)

„Cel badań wyznacza zawsze formułę i ramy tematu badań”(W. Ciczkowski 2000 str.83).Celem tej pracy jest zbadanie ogółu rodziców szkoły podstawowej i stwierdzenie stopnia współpracy rodziców z nauczycielem-wychowawcą oraz wpływu rodziców na dziecko i jego naukę i zachowanie się w szkole. Cel ten planuję osiągnąć drogą badań.